Na verschillende jaren Tai-Chi en een korte tijd Yoga te beoefenen, ben ik laatst tegen een nieuwe manier aangelopen om aan mij qi (chi) te werken: Zhineng QiGong. De cursus loopt nog, maar nu sta ik dus alvast iedere ochtend een aantal minuten mijn qi te herorganiseren. Je moet het maar willen. Interessant experiment, dat wel. En lachen voor de buren.

Het voordeel van QiGong is, in mijn beleving, dat de bewegingen niet zo complex zijn als bij Tai-Chi (dat is de eerste paar jaar toch vooral veel denkwerk) en dat het niet laag bij de grond is (letterlijk, bedoel ik dat), zoals Yoga.

De eerste resultaten worden voelbaar, vooral de schouders worden er lekker soepel van. Handig als je gemiddeld 8+ uur achter de computer zit per dag. Daarnaast ben je in ieder geval een aantal minuten bewust aan het ontspannen en da’s natuurlijk altijd gunstig in deze tijd van crisis, griep en koningshuis-terrorisme

Vooral de Westerse wetenschap twijfelt nog aan het hoe en waarom van QiGong, net als aan de effecten van Tai-Chi, Yoga, Acupunctuur, Tuina massage en de rest dat uit het Oosten komt. Dat is dan ook typisch Westers, willen weten ‘waarom’ iets werkt, in plaats van te accepteren ‘dat’ het werkt. Mijn experiment gaat in ieder geval de goede kant uit, maar dat is natuurlijk subjectief.