Natuurlijk heb ik er geen verstand van, is dit volledig mijn persoonlijke mening, heb ik waarschijnlijk een verkeerd beeld van de werkelijkheid en is het wel erg gemakkelijk tikken vanachter mijn toetsenbord, maar als ik lees dat deze topmannen, met hier en daar een vrouw, voltijds bezig waren met het behartigen van hun persoonlijke belangen kan ik niets anders dan concluderen dat de evolutie enorm gefaald heeft. Maar een enkeling die zich, helaas ook pas rond zijn zestigste, realiseert dat het leven te kort is om het te verspillen aan dit doorlopende circus. Echt bizar hoe primitief mensen nog steeds in elkaar zitten. Over de medewerkers (eh, onderdanen) lees je trouwens weinig, die deden er gewoon niet toe. Alsof een groepje van enkele tientallen managers, gesteund door wat aandeelhouders, daadwerkelijk iets concreets kan bereiken.

Het goede nieuws is dat het bewijs weer is geleverd: pretenties, illusies en arrogantie leiden tot niets. Het kan even duren, maar dan laten de universele wetten zich gelden. De bank als geheel hield op te bestaan, Fortis mocht er een jaartje mee spelen en nu zijn ze – dankzij Wouter Bos en de rest van de regering – gewoon eigendom van jou en mij. En de bejaarde bestuurders blijven achter met de overpeinzing: was dat mijn leven? Gelukkig hebben ze samen wel één miljard mogen verdelen, als pleister op de wonden. Eens kijken, hoeveel huizen, auto’s en boten heb je nodig om dan toch nog gelukkig te worden? (het antwoord is 0. Ach, of misschien 1 huis dan, als we Maslov mogen geloven).