Nu het eerste verdriet verwerkt is, raak ik er steeds meer van overtuigd dat de iPad een succes gaat worden. Daarom heb ik afgelopen dagen de Amerikaanse lancering nauwkeurig gevolgd. Geen enkel probleem, want mijn favoriete blogs (en dus mijn Google Reader) liepen letterlijk over van het iPad nieuws. Niet gek, want er zijn er nu al twee keer zoveel verkocht als voorspeld, naar schatting zo’n 700.000. Hieronder een korte samenvatting van dingen die mij opvielen.

Productiemiddel?

Niet iedereen is nog te spreken over de iPad als productiemiddel. Er wordt onder andere geklaagd over het toetsenbord. Dit verbaast mij niet. Zoals ik eerder schreef, is de iPad niet bedoeld als productiemiddel, maar als consumptiemiddel. De missing-link tussen de computer en de telefoon, waarmee je in je vrije tijd dingen doet die je op je computer zou kunnen doen, zonder dat je achter je computer wilt zitten (omdat dit teveel de associatie met werk oproept). Denk hierbij aan het lezen van een (e-)boek, het bekijken van een video, het bijhouden van een blog, het spelen van een spelletje en natuurlijk het surfen van websites.

Logischerwijs gaat men de iPad met een laptop vergelijken. Sorry, het is geen laptop. Het is een apparaat waarvoor de meeste toepassingen nog ontdekt moeten worden. Een nieuw paradigma. De belangrijkste vindingen zullen niets met productiviteit te maken hebben.

Ik kan mij overigens voorstellen dat een kleiner toetsenbord (bijvoorbeeld rechtsonder in beeld) beter zou werken dan het huidige virtuele toetsenbord (dat de hele breedte van het scherm omvat). Het toetsenbord van de iPhone, dat door een ervaren gebruiker in hoog tempo met twee of drie vingers bediend kan worden, heeft zich immers bewezen. Ik denk niet dat een virtueel toetsenbord met semi-normale afmetingen gemakkelijker in gebruik is. Daarnaast lokt dit inderdaad de vergelijking met een laptop uit en die kan dan alleen maar tegenvallen.

Op de iPad tekenen schijnt wel al aardig te lukken, mits je de juiste middelen gebruikt.

Innovatieve spellen

Zelf was ik wel gecharmeerd van het idee om de iPad te koppelen aan de iPhone. De combinatie iPad + iPhone schept namelijk een hele berg aan nieuwe mogelijkheden. Een leuk voorbeeld hiervan is Scrabble voor de iPad. Iedere speler gebruikt zijn iPhone om zijn letters te verzamelen en te rangschikken, terwijl de iPad het centrale Scrabblebord toont. Dit principe opent de deur voor veel “klassieke” gezelschapsspellen waarbij een deel van het spel gebaseerd is op het feit dat de spelers niet in elkaars kaarten mogen kijken. Toegegeven, zoals Engadget ook beschrijft, het is wel een redelijk duur Scrabblebord (c.q. kaartspel).

Op andere sites las ik enthousiaste reviews over speciale Need for Speed en Mirror’s Edge versies voor de iPad. Deze spellen, twee van mijn favorieten die ik zelf alleen ken van de XBOX 360, blijken op de iPad ook goed speelbaar te zijn.

Gekraakt

Een dag na de lancering wordt er al bericht dat de iPad bevrijd is uit zijn softwarematige gevangenschap. De jailbreak wordt via Twitter bekend gemaakt door een hacker die eerder ook verantwoordelijk was voor het “jailbreaken” van de iPhone. Hieruit kunnen we veilig concluderen dat beide systemen, zoals bekend, technisch veel op elkaar lijken (aangezien dezelfde exploit is gebruikt om beide gadgets te bevrijden).

Performance

Met de snelheid van de iPad zit het wel goed. Uit testen blijkt dat deze ongeveer tweemaal sneller is dan de iPhone 3GS. Deze laatst heb ik nog nooit kunnen betrappen op enige hapering in schermopbouw of animatie, dus de gebruikerservaring van de iPad is waarschijnlijk minstens zo goed. Daarnaast gaat de batterij zo’n 10 uur mee.

Buggy?

Natuurlijk zijn de eerste foutjes ook al ontdekt. De ontvangst van de ingebouwde WIFI ontvanger schijnt niet optimaal te zijn. Net zoals bij de Macbook Air is de ontvanger in de iPad achter het Apple-logo geplaatst. Dit biedt weinig ruimte voor een grote ontvanger en de consequenties hiervan worden door sommige gebruikers al ervaren. Daarnaast ligt de iPad geregeld met het logo naar beneden op een ondergrond, hetgeen de ontvangst natuurlijk ook niet bevordert.

In de community was er enige paniek over het feit dat de iPad niet zou opladen via de USB poort van je computer, hetgeen bij de iPhone redelijk gebruikelijk is. Het blijkt echter dat de iPad iets meer vermogen eist dan de iPhone, waardoor het opladen via een USB poort – tijdens gebruik – niet vanzelfsprekend is.

Nu wij nog

En wanneer mogen wij dan eindelijk van al dit moois genieten? Binnenkort. Eind april komt de iPad naar Europa, maar helaas nog niet naar Nederland of België. Dat wordt dus een ritje naar Duitsland of Frankrijk.

Nu we het toch over Apple hebben, wil ik ook even iets kwijt over de iPad. Naar mijn mening heeft Apple het zichzelf moeilijk gemaakt. Natuurlijk was ik er afgelopen woensdag live bij toen de iPad geïntroduceerd werd. Naja, dankzij live (foto-)verslag van Gizmodo, Engadget, MacRumors en via Twitter was de introductie in ieder geval goed te volgen online. Je had wel meer dan één site nodig, want door de drukte waren ze niet erg stabiel. Tijdens de presentatie sloeg de aanvankelijke juichstemming bij mij om in, hoe zal ik het noemen, verdriet. Verdriet om de keiharde commerciële inslag die Apple ervan weerhoudt om net de extra stap te zetten die nodig is om van de iPad de ultieme tablet te maken. Ik zal het uitleggen.

Als mijn Wordpress App op mijn iPhone zojuist niet mijn eerste draft van dit bericht om mysterieuze reden had verwijderd (hmmm, een anti-Apple sfeertje, daar ben ik geen iPhone voor geworden, weg ermee…), dan had ik dit bericht volledig op de iPhone getypt. Dat was prettig geweest, want dan had ik nu niet achter mijn computer op mijn werkplek gezeten en meer het gevoel gehad dat ik voor mijn ontspanning dan als inspanning dit artikeltje aan het schrijven was. Stel dat ik het berichtje op de iPhone had afgerond, dan was ik vervolgens waarschijnlijk alsnog achter mijn computer gekropen om het van links te voorzien en de finale versie te checken. Daarvoor is de schermgrootte en de interface van de iPhone namelijk net te beperkt.

Steve Jobs heeft dus gelijk als hij zegt dat er een missing-link zit tussen de telefoon (meer specifiek: de smartphone en heel specifiek: de iPhone) en de computer (iMac, MacBook, of misschien zelfs iets dat niet van Apple is). Deze constatering is overigens niet nieuw, want tablet PC’s bestaan al jaren, net als netbooks, UMPC’s etc. etc. Deze apparaten doen een poging om de leegte tussen telefoon en PC op te vullen. De kunst is echter om dit op een toegankelijke (lees: idiot proof) wijze te doen. En, met name als het apparaat een entertainment functie heeft, de gebruiker het gevoel te geven dat hij niet meer achter zijn PC (associatie = werk) zit. Volgens dezelfde denklijn snap ik niet dat er mensen zijn die een film kunnen kijken op hun PC. Dat voelt niet lekker. En dat vond Apple blijkbaar ook.

Mijn enthousiasme voor de iPad was in de eerste instantie gebaseerd op juist dat inzicht: dit is een Apple-waardig product. Über-gebruikersvriendelijk, perfect afgewerkt. Natuurlijk droom ik al jaren van de tablets zoals ze gebruikt worden in Star Trek (note: de Star Trek beelden tijdens de presentatie van de iPad zijn dus echt geen toeval). Zoals alles in Star Trek, zou ook dit ooit werkelijkheid worden. Mijn e-book reader komt in de buurt, maar het gat is toch nog net groot genoeg om er een olietanker doorheen te marcheren. Maar woensdag dacht ik dus even dat we er waren, de toekomst is nu. Even… totdat het fatale moment zich voordeed: het “plug-in missing” symbooltje op het scherm van de iPad tijdens de demonstratie van Steve.

Flash plug-in missing - Bron: Engadget

Kort daarna verscheen, zoals ik het mij herinner, de site van National Geographic, met een banner boven in beeld. Om mijzelf ervan te overtuigen dat ik het bij het foute eind had, ben ik direct naar de site van National Geographic gesurft – “please… laat dit een Flash-banner zijn”. Helaas, de site van National Geographic is slim genoeg om te detecteren of de Flash plug-in aanwezig is en, zo niet, een graphic in plaats van de Flash animatie te tonen. Mijn laatste hoop vervlogen.

National Geographic op de iPad (zonder Flash) - Bron: Gizmodo

Conclusie: de iPad biedt (net als de iPhone) geen ondersteuning voor Flash! “The best browsing experience ever”, zegt Steve nog. Ik kan mijn tranen net bedwingen. Daarna demonstreert Steve de “pixel doubler” voor iPhone Apps (waardoor een App 2x zo groot op het scherm verschijnt, je kunt je wel voorstellen wat dit doet met de scherpte van de graphics) en dan hou ik het niet meer.

Natuurlijk begrijp ik het wel. Aan Adobe (lees: de eigenaar van Flash) ligt het niet, die willen graag. En Apple misschien ook wel, maar ze hebben het zichzelf moeilijk gemaakt. Apple wil namelijk geld verdienen. Zoveel mogelijk geld verdienen. En dat kan door het verkopen van Apps via de App Store. Een fontein die goud spuit. De integratie van Flash in de iPad kan deze Apps volledig vervangen. Klanten die normaal gesproken geld zouden uitgeven in de App Store, surfen naar een website waar zich een Flash-applicatie bevindt met dezelfde functionaliteit. Dat is waarschijnlijk de grootste angst van Apple. Ze verliezen daarmee de controle en de inkomsten.

De vraag is uiteindelijk of ze hiermee wegkomen bij de iPad. Waarschijnlijk wel, omdat de meeste mensen niet weten hoe belangrijk Flash voor het web is. En omdat er waarschijnlijk voldoende Apps ontwikkeld zullen worden om de gaten op te vullen (geen YouTube videos via Safari? Download de YouTube App!) én omdat HTML 5 eraan komt (waarbij video zonder Flash in de browser getoond kan worden). Maar toch word ik er een beetje verdrietig van.

Mijn nieuwe iMac doet het niet zoals zij het zou moeten doen. Zij knippert namelijk. Apple heeft een foutje gemaakt, maar er nog geen oplossing voor bedacht. En daarom knippert mijn nieuwe iMac 27 inch Intel i7. Althans het geïntegreerde LED-scherm. Dat is jammer, want ik ben n.l. een Apple-junkie én early adaptor. Slecht combinatie, ook in dit geval. Mijn naam is Jasper en ik ben een Apple-o-holic. En mijn nieuw iMac knippert, dus ik baal er stevig van.

Vandaag was het Blue Monday. De meest depressieve dag van het jaar, want hartje winter. Naja, de dag zelf is natuurlijk niet depressief, maar ik was het wel, want mijn iMac knippert. Daarom ben ik vandaag maar weer teruggegaan naar mijn Apple-dealer. Zij wisten het ook niet en hebben haar daar gehouden. Ze is nu tijdelijk onder toezicht geplaatst. Gelukkig had ik nog enkele sympathieke contacten vandaag, waardoor de dag niet helemaal zinloos was.

Overigens knippert mijn iMac al sinds ik hem twee weken geleden kreeg. Behalve knipperen ging hij af en toe op zwart en kwam de onderkant van het beeld soms aan de bovenkant in beeld. Het dock bovenaan, leuke variatie, maar niet als hij je opgedrongen wordt. Vorige week werd zij reeds gerepareerd, maar dat mocht niet baten. Ondanks het nieuwe scherm en de bijbehorende kabel, knippert zij nog steeds. Minder dan daarvoor, maar nog steeds storend, want ik heb haar liever zonder problemen.

Gelukkig ben ik niet alleen. Meer dan 3000 posts steunen mij bij dit probleem. Wauw, ik ontvang steun uit de hele wereld. Nu Apple nog. Jongens: DOE ER IETS AAN!

Apple brengt eindelijk een telefoon uit met MMS, video-opname, voice dialing en A2DP (= stereo bluetooth, zodat je niet meer via een kabeltje naar Fransje Bauer hoeft te luisteren) uit en de hele wereld staat weer te springen om deze nieuwe iPhone 3GS in haar armen te sluiten. Natuurlijk, dit zijn opties die iedere andere mobiele telefoon al jaren heeft, maar nu heeft de iPhone ze ook! Kopen dus!

Lees meer…

Laatst nam ik op een onbewaakt ogenblik een ‘nummer onbekend’ telefoontje aan. Stomme fout. Normaal gesproken doe ik dit niet, aangezien je dan meestal een callcenter aan de lijn krijgt. Zoals gezegd, ik was even niet aan het opletten en meteen was het raak: KPN mobiel. Je kent ze wel, dat is dat bedrijf dat eenmalig een leuk reclamethema verzint (’Goeie Moggel’) en dit net zolang oprekt dat het gebrek aan humor tot bloedens toe aan alle kanten eruit spuit (’Buffel? Je bedoelt toch gewoon Bundel?). Enniewee, ‘Goeie Moggel!’, zeg ik dus tegen het meisje aan de andere kant van de lijn, nadat ze zich had voorgesteld als [verzin zelf een leuke naam] van KPN Mobiel.

Lees meer…

Al lange tijd ben ik geïnspireerd met domotica bezig. Tussen de pauzes, die soms maanden duren, door sleutel ik aan mijn eigen domotica set-up in onze loft. Zo zijn alle lichtschakelaars inmiddels voorzien van codes waarmee ik ze via de computer kan bedienen (voor andere nerds: ik maak gebruik van X10 – niet altijd betrouwbaar, maar wel goed betaalbaar en lekker flexibel voor de hobbyist).

Lees meer…

Een paar maanden geleden heb ik nieuw navigatie-apparaat aangeschaft en het werd hoog tijd om dit eens goed te testen. Zo gezegd, zo gedaan. Hotel in Toscane geboekt, cabrio afgestoft, reistassen erin, startkabels erop en go go go. Dat klinkt allemaal spannender dan het is, behalve dan het gedeelte met de startkabels, dat was wel even wennen. Hoelang mag een auto stilstaan voordat je startkabels nodig hebt? Enniewee, ik vind dit wel een zonnig begin voor een vakantie-blogje.

De navigatie is deze keer niet van TomTom, toch een beetje de iPhone onder de navigators, maar van het degelijke Duitse merk Becker. Voor navigatie-nerds: de Becker Traffic Assist 9728. Ja ja, met tiptoetsen, 4,8 inch voelschermpje en moodlight, wie wil dat nou niet? Lees gerust verder. Waarom ik geen zogenaamde ingebouwde navigatie in mijn zogenaamde cabrio heb? Ja, die zit er wel in, maar helaas kost een CD-rommetje met de plattegrondjes van Italië ergens rond de tweehonderd euro. Met de Becker heb ik een volledige kaart van Europa in huis gehaald, voor bijna dezelfde prijs, met allemaal extra gadgets. Echt iets voor mij dus.

Lees meer…

Nokia komt binnenkort met een leuk nieuw toestel op de markt, de N97. Als fan van smartphones, al sinds de Sony Ericsson P800i, lijkt mij dit een mooi alternatief voor mijn huidige toestel, de E90 communicator. Zeker zolang de iPhone van Apple nog niet volwassen is en zijn huidige beperkingen houdt (nl. geen MS Office support, geen video recording, geen MMS, geen toetsenbord, beperkte bluetooth ondersteuning, geen stereo via bluetooth, geen WMA support, instabiele software, and so on and so forth…).

Net als de E90, heeft de N97 een qwerty-toetsenbord aan boord (een ‘must have’ voor een smartphone) en als ‘extraatje’ een touchscreen. Dat is de ultieme combinatie, hoewel natuurlijk niet ongezien in Windows Mobile-land. Voordeel van deze Nokia: het Symbian S60 OS is rock solid. En wat dacht je van 32 GB intern geheugen, verder uitbreidbaar met MicroSD? Een standby tijd van 430 uur (= 2,5 week) en A-GPS?

Tenslotte vraag ik mij wel af op welke wijze Nokia dit toestel gaat positioneren. De E-serie was typisch voor zakelijk gebruik, maar deze N-serie variant snelt de laatste Communicator op alle fronten voorbij. Of mogen we nu ook een nieuw E-type verwachten? Dat lijkt mij eigenlijk overbodig…

Update, 13-10-2009:

Ik ben de nieuwe Nokia N97 nu een paar maanden aan het testen en ik word gek van het apparaat. Weer het zoveelste toestel dat te vroeg op de markt gebracht is en waarvan de software maar half af is. Mijn grootste probleem is dat hij niet synchroniseert met mijn contacten en agenda op de Mac. De N97 wordt simpelweg (nog) niet ondersteund in de Mac suite van Nokia. Lekker handig voor een iPhone concurrent.

Na uren prutsen met Google Calendar en instellingen op de Mac, lukt het mij enigszins om de boel in sync te houden. Maar niet van harte (er is een aparte agenda voor mijn Nokia bijgevoegd in de agenda van mijn Mac, dus ik moet handmatig afspraken overzetten van de ene naar de andere agenda; net niet de bedoeling dus). Buiten dat, crasht het toestel regelmatig, meestal als je een telefoontje binnenkrijgt of ophangt en blijft het continu vragen of het verbinding mag maken via GPRS (aangezien ik in het buitenland zit, nee dus!). Nokia krijgt van mij nog één kans, en dat is de beloofde upgrade van de software die eraan zit te komen (deze maand geloof ik), daarna is het EXIT.

Zelfs ik begin er na deze Nokia-ellende over te denken om een iPhone te kopen. Kijk, zo eerlijk ben ik dan ook wel weer.

Update, 12-12-2009:

Nieuwste upgrade geïnstalleerd en een aantal weken getest (wauw, kinetic scrolling… hoe kom je erop?). Nokia: bye bye. Hello iPhone 3GS!

Update, 23-01-2010:

Eindelijk erkenning: Nokia maakt excuses voor N97-problemen. Leuk geprobeerd, maar te laat, ik laat mijn iPhone nooit meer gaan…

Eergisteren schreef ik al dat de e-reader langzaam maar zeker het grote publiek voor zich gaat winnen. Vandaag wordt bekend dat Amazon een grotere versie van de Kindle gaat uitbrengen, juist met het doel om de gedrukte media tegemoet te komen en hiermee een breder publiek te bereiken. De trend is dus ingezet.

Update 6-5-2009:
Engadget heeft de nieuwe Kindle DX in handen.

Al geruime tijd maak ik met veel plezier gebruik van de Cybook van Bookeen. Ik gebruik deze e-reader vooral voor het lezen van boeken in het MobiPocket formaat. Wat mij betreft biedt dit veel voordelen: het ligt beter in de hand dan een gemiddeld boek en je neemt gemakkelijk een hele boekenplank mee in het interne geheugen of op het SD kaartje.

Dankzij het gebruik van e-Ink-technologie, is de weergave erg goed. Omdat e-Ink zonder backlight werkt, is het niet te vergelijken met LCD. Iedereen die het voor de eerste keer ziet verbaast zich over de kwaliteit van de weergave en het feit dat je, bijvoorbeeld, gewoon in de felle zon kunt lezen. Dat moet je met je laptop niet proberen.

Lees meer…